From shared pasts to shared futures: collective memory and collective action in rural Kazakhstan

Abstract

Why do some rural communities successfully organize to solve common problems, while others remain passive despite facing similar challenges and possessing comparable resources? This dissertation examines how local collective memory influences the capacity of rural communities in Kazakhstan to engage in collective action. Drawing on qualitative fieldwork in four villages of Karaganda Region, the study investigates how memories of the past are transmitted, how they shape local identities, trust, and emotions, and under what conditions they translate into collective cooperation. The dissertation develops a theoretical framework linking collective memory to collective action through two pathways. Shared and cohesive memories can strengthen identity, trust, and solidarity, thereby facilitating cooperation. Conversely, memories dominated by trauma, conflict, or social fragmentation may generate mistrust, resignation, and disengagement. Through comparative analysis of four rural communities, the study demonstrates that memory affects collective action not primarily at the level of the village itself, but at the level of the mnemonic community – the group that shares a common understanding of the past. The central finding of the dissertation is that village-wide collective action is most likely when the boundaries of the mnemonic community coincide with the boundaries of the settlement.

Неліктен кейбір ауылдық қауымдастықтар ортақ мәселелерді шешу үшін табысты түрде ұйымдаса алады, ал басқалары ұқсас қиындықтарға тап болып, салыстырмалы түрде бірдей ресурстарға ие бола тұра, енжар күйінде қалады? Бұл диссертация Қазақстандағы ауылдық қауымдастықтардың ұжымдық әрекетке қабілетіне жергілікті ұжымдық жадтың қалай ықпал ететінін зерттейді. Қарағанды облысындағы төрт ауылда жүргізілген сапалық далалық зерттеу негізінде өткен кезең туралы естеліктердің қалай берілетіні, олардың жергілікті бірегейлікке, сенімге және эмоцияларға қалай әсер ететіні, сондай-ақ қандай жағдайларда ұжымдық ынтымақтастыққа ұласатыны талданады. Диссертацияда ұжымдық жад пен ұжымдық әрекетті байланыстыратын екі бағытқа негізделген теориялық тұжырымдама ұсынылады. Ортақ әрі тұтас естеліктер қауымдастықтың бірегейлігін, өзара сенімін және ынтымақтастығын нығайтып, бірлескен әрекетке қолайлы жағдай жасайды. Керісінше, жарақатқа, қақтығысқа немесе әлеуметтік жіктелуге негізделген естеліктер сенімсіздікке, дәрменсіздік сезіміне және қоғамдық өмірден шеттетуге әкелуі мүмкін. Төрт ауылдық қауымдастықты салыстырмалы талдау нәтижесінде ұжымдық жадтың ұжымдық әрекетке әсері, ең алдымен, тұтас ауыл деңгейінде емес, өткенді ортақ түсінетін адамдар тобын білдіретін мнемоникалық қауымдастық деңгейінде жүзеге асатыны көрсетілді. Диссертацияның негізгі қорытындысы – ауыл көлеміндегі ұжымдық әрекет ең жоғары ықтималдықпен мнемоникалық қауымдастықтың шекарасы елді мекеннің шекарасымен сәйкес келген жағдайда жүзеге асады.