Kazakhstan's Emissions Trading System: Measurement, Reporting, and Verification

Abstract

This thesis examines the MRV system of CO₂ emissions under Kaz ETS, a key policy instrument for regulating GHG emissions. MRV functions as a transparency-based regulatory system intended to provide information for policy implementation and to influence the emission behavior of regulated firms. However, limited academic research has assessed MRV practices in Kazakhstan and their capability to generate actions that contribute to carbon emissions reduction outcomes. The study has two objectives. First, it analyzes MRV practices during Phase IV of the Kaz ETS (2022–2025) through a detailed examination of CO₂ measurement, reporting, and verification processes. It conceptualizes MRV as two transparency–accountability relationships: (1) between regulated firms and the Ministry of Ecology, and (2) between accredited verification bodies and the National Center for Accreditation, applying the Accountability–Transparency Framework. Second, by systematizing the MRV information flow using the Transparency Action Cycle developed by Fung et al. (2004), the study develops a systematic approach to tracing how disclosed emissions information is expected to generate accountability, prompt regulatory responses, and contribute to the achievement of policy objectives. This integrated framework also allows the identification of the stages at which the transparency system fails to generate the intended behavioral changes. The findings show that the Kazakhstan MRV system is technically functional: it produces standardized and verified emissions data in accordance with local and international methodologies and standards. Nevertheless, the information generated by the system is only weakly embedded in governmental decision-making and therefore fails to trigger the regulatory responses necessary to exert meaningful pressure on regulated firms. The study argues that this outcome is largely shaped by Kazakhstan's political-economic structure. Characteristics associated with a resource-dependent often outweigh climate mitigation objectives. Under these conditions, transparency alone is insufficient to produce substantial environmental outcomes. The thesis develops a set of policy implications, however, technical improvements to the MRV system alone are unlikely to increase the effectiveness of the carbon reduction policy unless the political-economic barriers are also addressed. Using a qualitative case study design, the research draws on document analysis of legislation, regulatory methodologies, and firm-level materials, complemented by expert interviews with policymakers, firms, and auditors.

Бұл диссертация парниктік газдар эмиссияларын реттеудің негізгі саяси құралының бірі болып табылатын Kaz ETS (Қазақстанның көміртегі бірліктері саудасының) аясындағы CO₂ эмиссияларына қатысты MRV (measurement, reporting and verification - өлшеу, есеп беру және верификация) жүйесін зерттейді. MRV жүйесі – парникті газдарды реттеу саясатын іске асыру үшін үкіметті CO₂ эмиссия ақпаратымен қамтамасыз ететін және осы саясатпен реттелетін кәсіпорындардың CO₂ эмиссияларын азайтуға бағытталған, ашықтыққа (transparency) негізделген реттеуші саяси құрал. Қазақстан MRV тәжірибесі - яғни CO₂ эмиссияларының өлшенуі, есеп беруі және верификациядан өтуі еш бір ғылыми жұмыстармен зерттелмеген. Сонымен қатар, MRV тәжірибесінің көміртегі эмиссияларының үрдістеріне ықпалы да академиялық тұрғыдан мүлдем қарастырылмаған. Осы фактіні ескере отырып берілген зерттеу жұмысы екі мақсатты көздейді. Біріншіден, ол CO₂-ны өлшеу, есеп беру және верификациялау процестерін талдау арқылы Kaz ETS-тің IV кезеңіндегі (2022–2025 жж.) MRV тәжірибелерін саралайды. Диссертация MRV жүйесін екі түрлі ашықтық-жауапкершілік қарым-қатынас (transparency-accountability) арқылы сипаттайды: (1) кәсіпорындар мен Экология министрлігі және (2) аккредиттелген верификациялау органдары мен Ұлттық аккредиттеу орталығы. Бұл қарым-қатынастар «Жауапкершілік пен ашықтық» (Accountability–Transparency) теориясын қолдана отырып зерттелген. Екіншіден, Fung et al., (2004) дамытқан «Ашықтық ic-әрекет циклі» теориясы негізінде, диссертация CO₂ эмиссиялары туралы жарияланған ақпарат кәсіпорындардың жауапкершілігін қалай қалыптастыратынын, үкіметтің жаңа саяси іс-шараларына қалай түрткі болатынын және экологиялық саясат мақсаттарына қол жеткізуге қандай үлес қосатынын жүйелі түрде талдайтын тәсіл әзірлейді. Нәтижесінде, кешендік талдау Қазақстан тәжірибесінде MRV жүйесінің CO₂ эмиссия үрдістерінің өзгеруіне ықпал ете алмайтынын айқындап берді. Диссертациядағы зерттеу нәтижелері Қазақстанның MRV жүйесінің техникалық тұрғыдан жұмыс істеп тұрғанын көрсетеді: ол жергілікті және халықаралық әдіснамалар мен стандарттарға сәйкес стандартталған және верификацияланған эмиссиялар деректерін қалыптастырады. Дегенмен, MRV eсеп беру жүйесі арқылы алынған көміртегі эмиссиялары туралы ақпарат мемлекеттік деңгейдегі шешім қабылдау процесіне әлсіз енгізілген, сондықтан реттелетін кәсіпорындарға эмиссия шығуын азайтуға мәжбүрлейтін қажетті саяси реттеуші шараларды MRV жүйесі іске қоса алмайды. Зерттеу бұл нәтижеге негізінен Қазақстанның саяси-экономикалық құрылымы ықпал ететінін көрсетеді. Мұндай жағдайда экологиялық нәтижелерге қол жеткізу үшін ашықтыққа ғана негізделген саяси құралдар жеткіліксіз. Көміртегі эмиссияларын азайту саясатының тиімділігін арттыру үшін саяси-экономикалық кедергілер шешіліп отыруы қажет. Тек MRV жүйесін техникалық тұрғыдан жетілдіру жеткіліксіз. Сапалық кейс-стади дизайнын қолдана отырып, зерттеу заңнаманы, нормативті реттеуші әдістемелерді және кәсіпорындар деңгейіндегі материалдарды құжаттық талдауға, сондай-ақ саясат әзірлеушілермен, кәсіпорындар өкілдерімен және верификация ұйымдарымен жүргізілген сараптамалық сұхбаттарға сүйенеді.